Las Młochowski na rowerze
Wstęp
Będąc na spacerze kiedy były roztopy obiecałem iż przejadę Las Młochowski na rowerze. I tak właśnie się stało. To pierwszy, ale wierzę, że nie ostatni tu pobyt. Moją towarzyszką była wytrawna rowerzystka Marta, która potrafi sobie po pracy machnąć 100 km na rowerze. Szanse na asfalcie miałbym niewielkie ale na piaszczystych duktach trochę się wyrównało!
Las Młochowski info
Las Młochowski to niewielki ale zaskakująco różnorodny i piękny obszar leśny. Po płaskim terenie zajętym przez Podkowę Leśną już po chwili zagłębienia się w las teren momentami wznosi się i ciągnie długimi garbami pozostałościami moreny lodowcowej. Lasy wokół Warszawy poza Puszczą Kampinoską są często „drągowiną” i monokulturą po działaniu leśników, natomiast tu mamy wiele zachwycających starych drzew rosnących naturalnie. Ja szczególnie zachwycałem się pomnikowymi sosnami, ale odwiedziłem tylko fragment Lasu Młochowskiego. Mam na wiosnę wrócić z rowerem i zobaczyć więcej i jeszcze bardziej się zachwycić.
Las Młochowski rozciąga się od Podkowy Leśnej w kierunku Nadarzyna. Najłatwiej dostępny jest transportem publicznym od Podkowy Leśnej z kolejki WKD. Natomiast od Nadarzyna trzeba się kierować do końca ulicy Żółwińskiej.
Nasza trasa
Zaczęliśmy w Podkowie Leśnej. Ulicą Lipową dojechaliśmy do niezwykłego ronda z ulicami: Lipowa, Topolowa, Bukowa, Sosnowa… Tu kawałek wzdłuż ściany lasu i na wysokości Uroczyska „Zaborów” wbijamy na leśne dukty. Zygzakami, wybierając mniej piaszczyste ścieżki i bez szalonych podjazdów na wydmy docieramy do Karolina.
Karolin (część wsi Otrębusy) to siedziba Zespołu „Mazowsze”. Ładny teren zespołu pałacowo-parkowego. Za Wikipedią: Od 1948 siedziba zespołu Mazowsze mieści się w Karolinie (część wsi Otrębusy), przy ul. Świerkowej 2. W skład siedziby wchodzi pałac Karolin (Centrum Folkloru Polskiego „Karolin”), zabytkowy zespół pałacowo-parkowy, Gościniec „Mazowsze” (hotel i restauracja) oraz Europejskie Centrum Promocji Kultury Regionalnej i Narodowej „Matecznik-Mazowsze” zwane Salą Widowiskową.
Ruszamy dalej by jedną z leśnych dróg dojechać w pobliże widocznych między drzewami dziwnych nasypów. To niewątpliwie dzieło rąk ludzkich. W okresie zimnej wojny Warszawę otaczał pierścień obrony rakietowej. Te nasypy to pozostałości dawnych stanowisk ogniowych gdzie ustawiano wyrzutnie.
Są jeszcze bunkry, ale dziś nie mamy na nie czasu. Od połowy lat 60-tych do końca 80-tych stacjonował tu 3 Dywizjon Ogniowy Rakietowej Obrony Powietrznej.
Jedziemy dalej. Za czas jakiś mijamy fajne elementy leśnej siłowni. Widać, że wiele osób tu ćwiczy (https://maps.app.goo.gl/WmBZZ1grH91wRkGD8).
Niedaleko dalej zatrzymaliśmy się w miejscu gdzie jest mostek (kładka) na Zimnej Wodzie (https://maps.app.goo.gl/q3h3Cuuiv3gQptr16). Sama struga śmierdzi okrutnie i ściek przypomina jakby wszystko w górnym biegu nie miało oczyszczalni.
Ale miejsce piknikowe na szczęście jest kawałek od śmierdzącej wody. Po drugiej stronie jest Stowarzyszenie Jeździeckie Szarża i wieś Kanie. Do Podkowy Leśnej wróciliśmy drogą okólną niepozorną.
Jak na pierwszy raz to trzeba przyznać ciekawe rozpoznanie. Cała trasa ok. 20 km. Skończyliśmy w Pałacyku w Podkowie Leśnej na pysznej szarlotce i kawie…. Polecam!
Film:
Rowerami jeździli Marta i Krzysztof.
Krzysztof Kobus – TravelPhoto.pl
(c) Planeta Kobusów
